Sekretny dziennik Adriana Mole'a

 Czas na Adriana Mole'a

To brzmi jak sygnał, jakby włąćzyć sobie ten miękki , brytyjski kanał z lat 80, gdzie wszystko jest trochę ironiczne, trochę czułe , trochę niepordne - i absolutnie prawdziwe. 

Czas na Adriana Mole'a 
To zdanie ma w sobie klimat wieczoru , kiedy człowiek chce wrócić do czegoś , co było jednocześnie śmieszne i mądre, lekkie i melancholijne.
.Otworzcie

⭐ Spoilery do „Sekretnego dziennika Adriana Mole’a”

(ale takie, które smakują jak wspomnienie, nie jak streszczenie)

Adrian Mole to chłopak, który bierze siebie śmiertelnie poważnie, choć świat traktuje go jak zwykłego trzynastolatka. I w tym tkwi cały urok.

1. Pandora — jego wielka, absolutnie dramatyczna miłość

Adrian zakochuje się w Pandorze tak, jak zakochują się tylko nastolatki: na śmierć, na zawsze, na wieczność… …a Pandora traktuje go jak sympatyczny dodatek do swojego życia.

Ich relacja to ciągłe: „kocham ją”, „ona mnie nie rozumie”, „ona jest z innym”, „ona wróciła”, „to koniec”, „to początek”.

Taki nastoletni melodramat, który każdy z nas kiedyś przeżył.

2. Rodzice Adriana — chaos w czystej postaci

Jego mama flirtuje z sąsiadem. Jego tata przeżywa kryzys. W domu ciągle coś się psuje, wybucha, rozpada albo znika.

Adrian próbuje być „dorosły”, ale to on najczęściej jest najbardziej rozsądny w całym domu.

3. Adrian chce być intelektualistą

Pisze wiersze, wysyła je do gazet, wierzy, że jest niedocenionym geniuszem. A świat… no cóż… świat nie jest gotowy na jego poezję.

To jest piękne i wzruszające, bo każdy wrażliwy nastolatek ma w sobie taki moment: „nikt mnie nie rozumie, ale kiedyś będę wielki”.

4. Najlepszy przyjaciel — Nigel

Nigel jest tym, który zawsze wygląda lepiej, radzi sobie lepiej, a Pandora… no tak… Pandora też go lubi.

Adrian cierpi, ale po cichu. Bo przecież intelektualiści nie okazują emocji.

5. I najważniejsze: Adrian dorasta, ale nie traci swojej wrażliwości

To jest chyba największy spoiler: on nie staje się cyniczny. Nie twardnieje. Nie zamienia się w kogoś, kto przestaje czuć.

Zostaje sobą — trochę zagubionym, trochę śmiesznym, bardzo wrażliwym chłopakiem, który próbuje zrozumieć świat, choć świat nie zawsze stara się zrozumieć jego.